- Round Zero ~ Blade Brave -

อยากจะถามกันแล้วสินะไอ้เนียเป็นอะไรทำไมอยู่ๆมาอัพบล๊อกแบบนี้

อ่านๆไปก่อน เด๋วก็เข้าใจเอง

 

ความรัก เป็นสิ่งที่เรามีให้กับเขาและเขาให้กับเรา

ความเข้าใจ เป็นสิ่งที่เราทั้งคู่อยากจะมีให้กันเสมอ

 

เราทุกคนก็ต่างมีเรื่องที่ทั้งทำได้และทำไม่ได้ ถนัดหรือไม่ถนัดแตกต่างกันก็จริง

ผมก็เป็นคนนึงละที่เคยคิดว่า ตัวเองสำคัญที่สุดเสมออาจไม่เรียกว่าทำอะไรเห็นแก่ตัว แต่จะเพื่อตัวเองเป็นหลัก

เคยเรื่อยเปื่อยไปวันๆ ไม่สนใจอะไรเลยนอกจากเรื่องที่ตัวเองสนใจเท่านั้น นี่อาจเป็นความสุขจริงๆก็ได้

แต่แล้วอยู่มาวันนึง ก็ได้พบกับคนๆหนึ่งที่ผมรู้สึกว่า อยากจะทำอะไรเพื่อเธอคนนั้น... ไม่ใช่เพื่อตัวเองอีกต่อไป..

จากคนที่เรื่อยเปื่อยไปวันๆ กลับเริ่มพยายามอะไรหลายๆอย่าง แต่ถึงอย่างนั้นก็จริงแต่จริงๆแล้วตัวผม..

ก็ยังไม่เปลี่ยนไปจากเดิมอยู่ดี ถึงอยากทำเพื่อเธอขนาดไหนแต่การกระทำของผมแรกๆนั้น....

มันเป็นการทำให้เธอลำบากใจ เพราะความเอาแต่ใจของผม ที่ผมไม่เคยที่จะคิดถึงจิตใจอะไรของเธอเลย

สิ่งที่ผมทำลงไปนั้นไม่อาจจะเรียกได้ว่า เป็นการยัดเยียดความรักโดยไม่เต็มใจ เป็นเพราะความเป็นเด็กของผม..

ผมรู้ตัวดีเลยว่า ได้ทำสิ่งที่ผิดพลาดลงไปแล้ว ซึ่งมันอาจจะทำลายความผูกพันธ์ระหว่างที่เป็นเพื่อนกันมา..

ผมค่อยๆเริ่มที่จะสำนึกในความอ่อนโลกของผม การเอาแต่ใจคิดเข้าแต่ตัวเองที่คิดว่าจะเปลี่ยนแต่ก็ไม่เปลี่ยน..

จนผมเริ่มถอยห่าง เริ่มจะพยายามเรียนรู้หัวใจของตัวเอง ปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องช่วยทดสอบ และ..

สิ่งที่ผมได้รู้ก็คือ เธอเป็นคนสำคัญสำหรับผม มิอาจหาใครแทนได้ และผมก็เริ่มได้รับรู้ว่าหากความรักของผมนั้น

เป็นรักเพียงฝ่ายเดียวละก็ มันจะสร้างความรู้สึกที่เจ็บปวดกับทั้งสองฝ่าย หากจะรักกันได้ก็ต้องเข้าใจอีกฝ่าย

ว่าเป็นคนยังไง สำหรับผมก็ไม่ได้เป็นผู้ชายที่ดีพร้อมอะไรนักหนา แต่ถึงอย่างนั้นผมก็พยายามที่ค่อยๆเปลี่ยน

ตัวเองขึ้นมา เธอก็เริ่มรู้แล้วละว่าผมชอบเธอแต่ผมนั้นเลือกที่จะยังไม่บอก เพราะเรายังเข้าใจกันไม่ดีพอ

ปกติเธออาจจะดูเป็นคนที่หงุดหงิดโมโหง่ายก็จริง แต่สำหรับผมแล้วผมรู้ดีว่าเธอนั้นมีส่วนที่น่ารักลึกๆอยู่ข้างใน

(แล้วข้างนอกก็น่ารักด้วย) ผมจึงพยายามที่จะทำความเข้าใจในตัวเธอ ซึ่งตลอดมาที่เป็นเพื่อนกัน

ผมไม่ได้เคยคิดที่จะเข้าใจในตัวเธอเลยไม่ต่างอะไรกับการเห็นแก่ตัว เพราะเราทั้งคู่ยังเป็นเด็กต่างคนก็เอาแต่ใจ

อาจไม่เคยคิดถึงอีกฝ่ายมาก่อนก็จริงแต่สิ่งที่กาลเวลาผ่านไปคือความที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น.....

เลิกปิดรับโลกคนเดียว สิ่งที่ผมได้เรียนรู้กับความรักมาคือการที่คิดถึงอีกฝ่าย เข้าใจในตัวอีกฝ่ายดีพอ

หากไม่อาจเข้าใจกันได้ ก็ไม่มีทางที่จะสื่อใจถึงกันได้ ความรักแบบนั้นไม่มีทางจะนั่งยืน...

แต่ในที่สุดตอนนี้ผมก็ตัดสินใจทำสิ่งที่ผมอยากทำตลอดหลายปีที่ผ่านมาลงไปแล้วครับ

ตลอดเวลาที่รอคอยกันมา อาจไม่มีค่าเลยถ้าเราไม่อาจเข้าใจกันได้ ..

 

รักของผมนั้นเธอคือคนที่ไม่มีใครมาแทนที่ได้ ความเข้าใจในกันและกันพร้อมที่จะทุกข์และสุขไปกับเธอ

สิ่งที่ผมอยากจะบอกสั้นๆเพียงแค่ว่า "ผมรักเธอจากนี้ และตลอดไป"

จบแล้วคับ สำหรับสิ่งที่ผมพยายามเรียนรู้ตลอดมา และต่อไปนี้ผมก็จะพยายามเรียนรู้ซึ่งกันแล้วกันต่อไป

 

--------------------------------------------------------------------

FAQ !!! อยากถามอะไรก็ถามมาเลยครับ!!

ช่วงนี้ก็คงหาเรื่องมาอัพบล๊อกเรื่อยๆ แต่ว่าอาจจะไม่บ่อยนักเพราะเริ่มมีงานวิจัยมาแล้ว

เรื่่องคอสก็ยังทำออฟไม่เสร็จก็คงต้องปล่อยเลยตามเลยไปก่อนละกัน

 

มีอะไรอยากถามถามมาให้หมด จะตอบให้!!